Bilaketa
dist.
non
lema/forma
nola
bilaketa
kategoria
Iragazkiak

Emaitzak: 137

2000
‎Ez eta probintziako toponimiaz eta arabarren euskarazko deiturez ere. Baina nik neuk ere aitona nuen arabar euskalduna, eta arbasoen jatorriak etsi ezinezkoak ditut.
‎Ibilbide benetan monumentosoa da". Eta beharbada arrazoia izango zuen, baina nik neure burua ezin barregarriago ikusi dut autobusaren bigarren pisu sabaigabean, eguzki galdatan gindoazela (agentziaren furgoneta askoz diskreto eta, batez ere, freskoagoa izan zitekeelakoan nago).
2002
‎Edo berdin zitzaiola. Baina ni neure jokoa jokatzen ari nintzen, eta joko hartan nahastu nahi nuen neska. Esan nion:
2003
‎Eta botere publikoez eta herriekimenez gain, Euskaltzaindiari ere eskatuko nioke hausnarketaren bat. Lehenago ere esana dut, baina nik neure burua analfabeto ikusten dut euskaraz, bizitza osoan zehar euskaraz idatzi eta irakurri arren. Gehiegitan aldatu dizkit arauak akademiak; gehiegitan eman dizkit mezukontraja rriak, gehiegitan enkortsetatu nahi izan dit hizkuntza, zailagoa eginez, naturaltasuna ilunduz, edo nik behintzat inpresio hori izan dut.
Baina ni neu naiz orain,
2004
‎Erratu egingo nintzela esan zidan. Onartu nituen hark emandako azalpenak, baina nik neure zalantzak neuzkan horri buruz. Beraz, ordutik aurrera, ahalik eta gutxien ikustea erabaki nuen.
‎Izan ere, kirofano eta urgentzietako lana etengabekoa zen, eta atsedenik hartu ezinekoa. Baina ni neurean, ezer argitu gabe. Ohituta jada.
‎–Barkatu, Joana, baina nik neure iritzia eman besterik ez dut egin, ez dut hori nik esan bezala denik esan. Zuk horrela ez dela baldin badiozu, ederki, aurrera.
2005
‎" Nakion hariari, zein hariri baina galdetzen deutsat neure buruari, matazaren zein hariri tiratu, hori litzateke galdera. Zerbait asmakor erantzuten ahalegindu naz baina nik neuk bakarrik asmauko neuken dalakoa esatera ninoiala, neure eta neure buruaren tranpa bat besterik ez dala konturatu naz, berba etengabean jarraitu daidan tranpa izugarria, eta oraingoz behintzat, ez neuke horretan jausi gura, beraz nakion hasierako hariari, berbaz, itxurazko berba sentikorrez bete nahiko neuken koaderno hau gaur arte zabaldu ez izanari jagokon harira hain zuzen be....
‎Antxonen alaba?"," Irlandara abortatzera? Hori ez da posible, inor ez da Irlandara abortatzera joaten..." Baina nik neureari eutsi nion.
2006
‎Beste liburuek ere poza ematen dute, baina nik poema liburu bat ateratzen denean poz berezia sentitzen dut. Ez dakit zergatik den, baina nik neuk uste dut poesia, nolabait, bizitzaren esentzia dela. Gero eta argiago daukat.
‎–Geure indar guztiak batu behar ditugu. Ez dut uste borroka honek luze joko duenik, baina nik neuk, zertan behar den, horretan jardungo dut. Gaur goizean bertan eman dut izena Bilbon.
‎Aerodromoko arduradunen bat izan zitekeela pasatu zitzaidan burutik. Ez zuen begirada jaso egunkaritik, baina nik neurea jaitsi nuen instintiboki: bera izan zitekeen nire izen emateaz arduratuko zen militarra!
baina ni neu ere nekez nintzen neroni.
‎Yakin egiten hasi zirenean ni ere han nengoen, bai. Bastarrika, Fernando Mendizabal, Iñaki Bereziartua... lagunak nituen eta haien ondoan egon nintzen, saiatzen, haien konfidente nintzen, baina nik neure bidea egin nahi nuen.
2008
‎Eduardo, Hilario, Matias, Julian eta Jose. Beheko aldean Juli, Tomas amaren altzoan, Miren eta Juanita, Angel aitaren altzoan, txokolate marka eta guzti, Elena eta Rosario. zarie, baina ni neu Erregik ekarritxeku naz. Arrebek be horixe ziurtatzen eben eta zelan ez neban, ba, sinistuko?
‎–Gauza bat esan behar dinat, Ernestina, esan zuen Reginak, izebak bukatu ahala?: Hik heure ametsa bete behar dun, baina nik neurea ere bai, hemendik gutxira, hik botoak egin baino lehen Madrilera bainoa, Villalbako markes jaun andereen etxera, neskame.
‎–Jainkoak don Ireneo jarri zizun bidean, baina nik neuk gidatuko zaitut gaurdanik, eta niri zor didazu obedientzia, eta, erabakitasun handiz aurrera jarraitzen zuela, baieztatu zuen?: Hori eskrupulua da!
‎–Fortunako gizasemeak, ihardetsi zion sukaldariak?, ez dituk normalean bata besteaz asko fidatzen, eta ondo egiten ditek, hara zer esaten diadan. Baina nik neure erara egiten ditiat gauzak. Kide batek amarrak askatu eta alde egiten didanean, ezagutzen nauen kide batek esan nahi diat, ez dik luze irauten mundu honetan John zaharrarekin.
‎Bere esanak sinestera, Jaungoikoak inoiz itsasoan ametitu dituen gizonik makurrenen artean pasa bide zuen bizitza; eta istorio haiek kontatzean erabiltzen zuen hizkuntzak ia deskribatutako krimenak hainbat asaldatzen zituen gure nekazari xumeak. Aita beti ari zen esaten ostatuak lur joko zuela, laster jendea ez baitzen gehiago etorriko, zertarako eta, tiranizatua eta umiliatua izan ondoren, dardara batean oheratzeko; baina nik neuk uste dut mesede egiten zigula bera han izateak. Jendea momentuan beldurtu egiten zen, baina gero gogoratzean gustatu egiten zitzaien, suspergarri polita baitzen nekazari bizimodu lasai hartan; eta gainera bazen talde bat, gizonik gazteenen artean, itxura batera miretsi egiten zuena,, egiazko marinel zaharra?,, benetako itsasgizon iaioa?
‎–Neure bizitzako berrogei urte eman ditut txoriak entzuten, badakit txorien kantuei buruz jakin beharreko guztia. Baina ni neu ez naiz kantatzeko gauza. Ez dut sekula lerro bakar bat idatzi.
‎Jo dezagun, ba, Euskara Batua erabiltzea dela egokiena. Ados, baina nik neuk ez nuke erabiliko edozein batu, Lesakako eta Bortzirietako batua erabiliko nuke. Adibidez, honako hauxe:
‎–Jainkoak don Ireneo jarri zizun bidean, baina nik neuk gidatuko zaitut gaurdanik, eta niri zor didazu obedientzia –eta, erabakitasun handiz aurrera jarraitzen zuela, baieztatu zuen–: Hori eskrupulua da!
‎–Gauza bat esan behar dinat, Ernestina –esan zuen Reginak, izebak bukatu ahala–: Hik heure ametsa bete behar dun, baina nik neurea ere bai, hemendik gutxira, hik botoak egin baino lehen Madrilera bainoa, Villalbako markes jaun andereen etxera, neskame.
2009
‎Guztizko egokiak, adiskidearen omen hitzok. Ez dakit, baina nik neuk hori ez nuke ulertuko, poeta onak daudela, oso onak, eta Gandiaga hoberena. Ezpada, oraingo euskal poesian poeta onak eta oso onak daudela, eta gero, aparte, Gandiaga dago:
‎beldurraren irudi zehaztugabe bat izan zitekeen, edo Domingoren itzala zen, ausaz, barrezka ari zitzaiona: etxetik alde egin nuen eta familia saldu nuen, baina ni neu naiz orain garaile!; aita ere ez zegoen semea baino hobeto, beharbada: aitak, ordea, bere lekuan behar zuen, semea berean ez bazegoen ere; are gehiago:
‎Bidean dugu jada Akademiaren Euskara euskara hiztegia, eta proiektuan Euskararen Hiztegi etimologiko eta historikoa. Baina ni neu bereziki kezkatzen nautenak hutsune sozial praktikoak dira. Hor da yeismoaren arazoa (mutiya, hiyabete... palatalizatu gabeko muti la eta hilabete jatorragoen ordez); edo j ren ebakera bera (euskarazko tradizionala, ala espainolezkoa, ipar eta ekialdekoek ezin irentsia).
‎JOANA. Bere bertsioa kontatuko zian, noski. Baina nik neurea diat.
‎Eta, agian, irakurleari gako batzuk eman behar zaizkiola, zeren bat batean agertzen bada, ezuste handiak hartzen dira, batez ere berrizalea baldin bada. Baina nik neure espektatibak bete ditut.
‎Tira, bai... Baina nik neuk, iritsi eta berehala, esan nuen lasai egon behar genuela. Badakigu epe laburrean gauzak zeharo iraultzen direla futbolean.
‎Aukeran, oroitzapen mingarrienak kenduko lituzke burutik jendeak, baina nik neuk ez dut imajinatzen neure bizitza oinazerik gabe. Ez dakit zoriontsuagoa nintzatekeen garai bateko arrangurak desagertuta.
‎Pat Metheny Gasteizko Jazz Jaialdira duela sei urte etorri zenean, sekulako kontzertua jo zuen, hiru ordu baino gehiago eman zituen agertokian gitarra jotzen, hasieran bakarka, gero espainiar musikariekin (Perico Sambeat eta Carles Benavent, tartean) eta amaitzeko Kepa Junkerarekin. Aurrekari hori ezagututa, asteazkenean Mendizorrotzan eskaini zuen lan eskergak ez zuen inor harritu behar, baina ni neu ahozabalik utzi ninduen.
‎beldurraren irudi zehaztugabe bat izan zitekeen, edo Domingoren itzala zen, ausaz, barrezka ari zitzaiona: etxetik alde egin nuen eta familia saldu nuen, baina ni neu naiz orain garaile!; aita ere ez zegoen semea baino hobeto, beharbada: aitak, ordea, bere lekuan behar zuen, semea berean ez bazegoen ere; are gehiago:
‎Kali Yuga aro gaiztoaren azken ostikadek haurgintza minetan bezala mundu osoa durduzatzen duten bitartean, belaunaldi berrien aitzindariok Lur osoan hazia zabaltzen ari gara, lau haizeetara, aro berria aldarrikatuz, martiri gaberik, gerra gaberik, gorroto gaberik, jelosia gaberik, traizio eta saldukeria gaberik; bizimodu berri bat, non emakumea eta gizona inolako susmo txarrik gabe batuko diren, zeren emakume bakar bat emakume guztiak izango baita, eta gizon bakar bat gizon guztiak. ...ruko alderik jainkozkoena bedeinkatzen du", Namaste, Namaste," Unibertso osoa zeure baitan duzun leku horri, ohore", Namaste, Namaste... baina ez zenuen ezertxo ere ulertu, une hartako liluraren mende erori besterik ez, zeren, handik urte batzuetara, zu zeu izan nahi zenuela esaten hasi baitzinen, ni neu izan nahi dut, Ananda, ez al duzu ulertzen, esaten duzun hori guztia ederra da, baina ni neu izan nahi dut, ezin naiz ibili bizitza osoan zure atzetik, txakurtxo bat bezala, neure erabakiak hartu nahi ditut, nahiz eta akatsak egin, horixe esan zenidan, Sara, eta bihotza erdiratu zenidan, ez al zara konturatzen nire indar guztiak zugan duela sorburu, zure maitasuna eta leialtasuna dituela abiapuntu, baina ez, zu zeu izan nahi zenuen kosta ahala kosta, zeure itsumenean iraun nahi ze... Meditazioetan, halere, neure burua baretzea lortzen nuen, eta barru barrutik onartzen nuen neure karma, eta zurea ere bai, Sara, aszetikaren bidez garbituz, dena barruratuz, baita zure irainak ere, jarraitu, aurrera egin, garbitu, araztu... baina etsitzeko zorian ere egon nintzen, hain baitzen astuna gainera botatzen zenidan zama ezkorra; zer zama ezkor eta zer potro, Ananda, garbia izatea ez da ergela izatea, ulertzen; ergela ni, hori ez, Sara, dena erakutsi dizut, dontzeila xalo ezjakin bat baino ez zinen garaitik, ikasketak alde batera utziak zenituen, kontzentratzeko gaitasunik ez zenuen, dislexia arazo handi bat... eta nik sendatu zintudan, barru barrutik lasaitzen erakutsi nizun, polaritatea landu genuen, buruko bi hemisferioei sakonetik eraginez, eta bizkor bizkor irakurtzen eta ziztu batean idazten ikasi zenuen, eta behin apaletik hartua zenuen Yoghi Ramacharakaren liburu zail hura ere ulertzera iritsi zinen; ni halako gauzak erakusten, eta zu, berriz, ezkutuan, neba Kandido ustel horrek utzitako barrabaskeriak irakurtzen, horixe egin zenuen orduan ere:
‎Kali Yuga aro gaiztoaren azken ostikadek haurgintza minetan bezala mundu osoa durduzatzen duten bitartean, belaunaldi berrien aitzindariok Lur osoan hazia zabaltzen ari gara, lau haizeetara, aro berria aldarrikatuz, martiri gaberik, gerra gaberik, gorroto gaberik, jelosia gaberik, traizio eta saldukeria gaberik; bizimodu berri bat, non emakumea eta gizona inolako susmo txarrik gabe batuko diren, zeren emakume bakar bat emakume guztiak izango baita, eta gizon bakar bat gizon guztiak. ...dan, ez al zara konturatzen nire indar guztiak zugan duela sorburu, zure maitasuna eta leialtasuna dituela abiapuntu, baina ez, zu zeu izan nahi zenuen kosta ahala kosta, zeure itsumenean iraun nahi zenuen eta inkontziente erkidearen mende jarraitu, ez zenuen ezertxo ere ulertu, Sara, hutsaren mende utzi ninduzun, akabo zure maitasuna; horixe maite zintudala, Ananda, eta maite zaitut oraindik ere, baina ni neu izan nahi dut, eta zinezko maitasuna eskaini zuri; hori al da benetan maitatzea, Sara, traizio egitea, leialtasuna zikintzea, gizakiak lur honetan asma dezakeen asmorik eder eta gorenetakoa zapuztea, kosmosak agindu digun betebeharra pikutara botatzea, baina oraindik ere garaiz gaude gauzak bideratzeko, oraindik ere hazi garbi bat ernal dezakegu, hutsetik abiatu berriro, elur aratzetik, gu... Meditazioetan, halere, neure burua baretzea lortzen nuen, eta barru barrutik onartzen nuen neure karma, eta zurea ere bai, Sara, aszetikaren bidez garbituz, dena barruratuz, baita zure irainak ere, jarraitu, aurrera egin, garbitu, araztu... baina etsitzeko zorian ere egon nintzen, hain baitzen astuna gainera botatzen zenidan zama ezkorra; zer zama ezkor eta zer potro, Ananda, garbia izatea ez da ergela izatea, ulertzen; ergela ni, hori ez, Sara, dena erakutsi dizut, dontzeila xalo ezjakin bat baino ez zinen garaitik, ikasketak alde batera utziak zenituen, kontzentratzeko gaitasunik ez zenuen, dislexia arazo handi bat... eta nik sendatu zintudan, barru barrutik lasaitzen erakutsi nizun, polaritatea landu genuen, buruko bi hemisferioei sakonetik eraginez, eta bizkor bizkor irakurtzen eta ziztu batean idazten ikasi zenuen, eta behin apaletik hartua zenuen Yoghi Ramacharakaren liburu zail hura ere ulertzera iritsi zinen; ni halako gauzak erakusten, eta zu, berriz, ezkutuan, neba Kandido ustel horrek utzitako barrabaskeriak irakurtzen, horixe egin zenuen orduan ere:
‎zure aita beste gizon guztiak bezalakoa zen, bazituen grinak, ahuleziak, denok bezalako egoa, besteok ez bezala mozorrotua agian, inozoak liluratu eta bereganatzen baitzituen; galdetu al diozu inoiz zeure buruari ea benetan hilik ote duzun ama, ez ote zuen ihes egin senarraren etengabeko desleialtasun" mistikoak" jasan ezinik, beharbada Aurovillen ere efeboak eta dontzeila samurrak limurtzen ibiliko zen yoghi zintzoa. ...sanoa izan ote zen, intzestuaren usaina hartzen diot...; urde halakoa, zerria, zerria, zure gogoa gorotzez beterik dago, berriro iradokitzen baduzu aitak bortxatu egiten ninduela, hil egingo zaitut; nik ez dut halakorik esan, Ananda; hil egingo zaitut, Sara, jainkoa, zer gertatu zaigu, hain ondo zihoan dena; ez mehatxurik niri, gero, Ananda, dena ondo zihoan nik guztiari men egiten nion bitartean, baina ni neu izan nahi dut orain, eta begira zer esango dizudan, prest nago yogaren bidean sakontzeko eta Iñigok eta Xabierrek proposatzen duten zorakeria hori ere errespetatuko dut, muga bateraino behintzat, baina aldi berean ni neu izan nahi dut, jende guztiak bezala gozatu sexuaz, larrua aurretik eta atzetik jotzen didazula sentitu, zergatik da hori zikina, orgasmoak izatea, gozamenez eztanda egite... Gogamen lohia duzu, Sara, ez zara konturatzen haizeak nondik jotzen duen ere, zertarako landu ditugu hainbeste yoga liburu, honetarako?, ez duzu zipitzik ere ulertu; zeu zara, Ananda, ezer ulertzen ez duena, yoga liburuek ezin dituzte ezabatu sentimenduak eta giza grinak; horixe da, ordea, kontua, Sara, egoaren uholdeei eusteko sortua baita yoga; baina, Ananda, nola sinets ditzakezu oraindik horrelako asmakeriak, gertatu den guztia gertatu eta gero, zer uste duzu, liburu horiek maitagarrien ipuinak direla?, eta zure aita sentimendu ororen nagusi, ipotxen errege balitz bezala?; berriro iraintzen nauzu, Sara, eta nire aita ere bai, hura gizon betea zen, behin eta berriz erakutsi zuen hori; ez dizut esaten hala ez zenik, Ananda, baina hark ere zakil tentekorra zuen, ar gehienek bezala, eta neska eta mutil gaztetxoak atsegin zituen, pederastiaren mugaraino, eta ez dakit zuon bion arteko harremana bera ere oso sanoa izan ote zen, intzestuaren usaina hartzen diot...; urde halakoa, zerria, zerria, zure gogoa gorotzez beterik dago, berriro iradokitzen baduzu aitak bortxatu egiten ninduela, hil egingo zaitut; nik ez dut halakorik esan, Ananda; hil egingo zaitut, Sara, jainkoa, zer gertatu zaigu, hain ondo zihoan dena; ez mehatxurik niri, gero, Ananda, dena ondo zihoan nik guztiari men egiten nion bitartean, baina ni neu izan nahi dut orain, eta begira zer esango dizudan, prest nago yogaren bidean sakontzeko eta Iñigok eta Xabierrek proposatzen duten zorakeria hori ere errespetatuko dut, muga bateraino behintzat, baina aldi berean ni neu izan nahi dut, jende guztiak bezala gozatu sexuaz, larrua aurretik eta atzetik jotzen didazula sentitu, zergatik da hori zikina, orgasmoak izatea, gozamenez eztanda egitea, zure sabelaren gainean lokartzea eta esnatzean zakila miazkatu eta berriro gure gaztetasunaren sua berpiztea, ekin, bizi, eta ez soilik zure zakila barruan dudala geldirik iraun, tantra meditazioan, otoitzean, eta garbiketa praktika amaigabeak eginez larrutan egin behar dugun bakoitzean, pentsatuz ez dakit zer eroriko zaigula zerutik, gauzarik ederrena balitz ere ez leukake zertan ito gure grina eta gure egoa, bai, egoa, Ananda, ni neu izan nahi dut, ego hutsa; zu zeu, Sara, zu zeu, zeurekeria horretan itoko zara, ez duzu ikusten lakioan erortzen ari zarela, ez duzu ikusten liluramenduaren infernura arrastatzen nauzula; eta gustura asko irristatzen zara nirekin batera, memelo alaena, baina onartu egin behar duzu, obsesionaturik bizi zara, naturalago jokatu behar dugu, normalago, Ananda, hainbeste nahasmen mistikorik gabe; nahasmen mistikoa diozu, milaka urtean milaka pertsona zintzok eta hainbat santuk ondutako jakintzari nahasmen mistikoa deritzozu; beharbada ez dira irakaspen okerrak, Ananda, agian dena egia da, baina gu hemen eta orain bizi gara, geure gurari eta ametsekin, eta ezin dugu amildegian behera bota geure nortasuna, ez iezadazu eskatu ni neu izateari uko egiteko, hori inoiz ez, izan ere modu ezkutu bat baino ez da emakumearen zapalkuntza puta hau luzatzeko, ulertzen, polit horrek?; zeu zara, Sara, ezer ulertzen ez duena, emakumearen zapalkuntza diozu benetako askatasun osoa eskaintzen ari natzaizularik, bai baitakit nora noan, behin izan nintzen-eta hantxe, Kailas mendian, nire izatearen gailurrik gorenean, nortasun oroz harago, eta gailur hura bion artean iraunkor bihur dezakegu, hantxe geratu betiko, eta handik euskal arraza berria hedatu mundura, eguzkiaren errainuen antzera, fida zaitez nitaz; erabili egin nahi nauzu, Ananda, igo zaitez zeu bakarrik mendi arraro horretara, behin han izan bazara berriro ere igoko zara, nahi duzun denbora guztian geratu, lagunduko dizute Iñigo eta besteek euskal zera horretan, eta ni hemen behean zain geratuko natzaizu, bihotz zabalik, ez zaitut gorroto, Ananda, nire bizitzako gauzarik onena zara, baina ezin dizut jarraitu amildegira; amildegi deitzen diozu gailurrari, burugabe horrek, baliteke bakarrik berriro igotzea lortzea, baina zuri loturik nago, zutaz maitemindurik, eta nuke bakarrik egin bidaia hori zurekikoa eten gabe, zu nire bizitzatik ezabatu gabe, eta ez zaitut galdu nahi, maite izan dudan emakume bakarra zara, eta bizitza osoan dudan bakarra; hori desira da, Ananda, hara; ez, Sara, maitasuna da; desira, Ananda, ego hutsa, niri aurpegiratzen didazun berbera.
‎Gogamen lohia duzu, Sara, ez zara konturatzen haizeak nondik jotzen duen ere, zertarako landu ditugu hainbeste yoga liburu, honetarako?, ez duzu zipitzik ere ulertu; zeu zara, Ananda, ezer ulertzen ez duena, yoga liburuek ezin dituzte ezabatu sentimenduak eta giza grinak; horixe da, ordea, kontua, Sara, egoaren uholdeei eusteko sortua baita yoga; baina, Ananda, nola sinets ditzakezu oraindik horrelako asmakeriak, gertatu den guztia gertatu eta gero, zer uste duzu, liburu horiek maitagarrien ipuinak direla?, eta zure aita sentimendu ororen nagusi, ipotxen errege balitz bezala?; berriro iraintzen nauzu, Sara, eta nire aita ere bai, hura gizon betea zen, behin eta berriz erakutsi zuen hori; ez dizut esaten hala ez zenik, Ananda, baina hark ere zakil tentekorra zuen, ar gehienek bezala, eta neska eta mutil gaztetxoak atsegin zituen, pederastiaren mugaraino, eta ez dakit zuon bion arteko harremana bera ere oso sanoa izan ote zen, intzestuaren usaina hartzen diot...; urde halakoa, zerria, zerria, zure gogoa gorotzez beterik dago, berriro iradokitzen baduzu aitak bortxatu egiten ninduela, hil egingo zaitut; nik ez dut halakorik esan, Ananda; hil egingo zaitut, Sara, jainkoa, zer gertatu zaigu, hain ondo zihoan dena; ez mehatxurik niri, gero, Ananda, dena ondo zihoan nik guztiari men egiten nion bitartean, baina ni neu izan nahi dut orain, eta begira zer esango dizudan, prest nago yogaren bidean sakontzeko eta Iñigok eta Xabierrek proposatzen duten zorakeria hori ere errespetatuko dut, muga bateraino behintzat, baina aldi berean ni neu izan nahi dut, jende guztiak bezala gozatu sexuaz, larrua aurretik eta atzetik jotzen didazula sentitu, zergatik da hori zikina, orgasmoak izatea, gozamenez eztanda egitea, zure sabelaren gainean lokartzea eta esnatzean zakila miazkatu eta berriro gure gaztetasunaren sua berpiztea, ekin, bizi, eta ez soilik zure zakila barruan dudala geldirik iraun, tantra meditazioan, otoitzean, eta garbiketa praktika amaigabeak eginez larrutan egin behar dugun bakoitzean, pentsatuz ez dakit zer eroriko zaigula zerutik, gauzarik ederrena balitz ere ez leukake zertan ito gure grina eta gure egoa, bai, egoa, Ananda, ni neu izan nahi dut, ego hutsa; zu zeu, Sara, zu zeu, zeurekeria horretan itoko zara, ez duzu ikusten lakioan erortzen ari zarela, ez duzu ikusten liluramenduaren infernura arrastatzen nauzula; eta gustura asko irristatzen zara nirekin batera, memelo alaena, baina onartu egin behar duzu, obsesionaturik bizi zara, naturalago jokatu behar dugu, normalago, Ananda, hainbeste nahasmen mistikorik gabe; nahasmen mistikoa diozu, milaka urtean milaka pertsona zintzok eta hainbat santuk ondutako jakintzari nahasmen mistikoa deritzozu; beharbada ez dira irakaspen okerrak, Ananda, agian dena egia da, baina gu hemen eta orain bizi gara, geure gurari eta ametsekin, eta ezin dugu amildegian behera bota geure nortasuna, ez iezadazu eskatu ni neu izateari uko egiteko, hori inoiz ez, izan ere modu ezkutu bat baino ez da emakumearen zapalkuntza puta hau luzatzeko, ulertzen, polit horrek?; zeu zara, Sara, ezer ulertzen ez duena, emakumearen zapalkuntza diozu benetako askatasun osoa eskaintzen ari natzaizularik, bai baitakit nora noan, behin izan nintzen-eta hantxe, Kailas mendian, nire izatearen gailurrik gorenean, nortasun oroz harago, eta gailur hura bion artean iraunkor bihur dezakegu, hantxe geratu betiko, eta handik euskal arraza berria hedatu mundura, eguzkiaren errainuen antzera, fida zaitez nitaz; erabili egin nahi nauzu, Ananda, igo zaitez zeu bakarrik mendi arraro horretara, behin han izan bazara berriro ere igoko zara, nahi duzun denbora guztian geratu, lagunduko dizute Iñigo eta besteek euskal zera horretan, eta ni hemen behean zain geratuko natzaizu, bihotz zabalik, ez zaitut gorroto, Ananda, nire bizitzako gauzarik onena zara, baina ezin dizut jarraitu amildegira; amildegi deitzen diozu gailurrari, ...sanoa izan ote zen, intzestuaren usaina hartzen diot...; urde halakoa, zerria, zerria, zure gogoa gorotzez beterik dago, berriro iradokitzen baduzu aitak bortxatu egiten ninduela, hil egingo zaitut; nik ez dut halakorik esan, Ananda; hil egingo zaitut, Sara, jainkoa, zer gertatu zaigu, hain ondo zihoan dena; ez mehatxurik niri, gero, Ananda, dena ondo zihoan nik guztiari men egiten nion bitartean, baina ni neu izan nahi dut orain, eta begira zer esango dizudan, prest nago yogaren bidean sakontzeko eta Iñigok eta Xabierrek proposatzen duten zorakeria hori ere errespetatuko dut, muga bateraino behintzat, baina aldi berean ni neu izan nahi dut, jende guztiak bezala gozatu sexuaz, larrua aurretik eta atzetik jotzen didazula sentitu, zergatik da hori zikina, orgasmoak izatea, gozamenez eztanda egite...
‎Gogoeta hau urrunago eramanda, nire iritzia da abertzaleak ezin duela berari egokia iruditzen zaiona gizarte osoari inposatu, eta, ordea, euskal kontzientzia maila hori ez duenaren konbentzitzeko ahaleginak egitea daukala lehendabiziko zeregina. Ez da lan makala ez, baina nik neuk bizi dudan esperientzia xumetik ateratzen hasia naizen ondorioztatzea da aniztasun politiko horretatik emaitza baliozkoak datozela, horietatik lehendabizikoa delarik bata bestea hobeto ezagutzearena eta elkarrekin lan egiten ikastearena. Angelismoa dela ematen du beharbada, baina errealitatea ere badela lekuko nago.
2010
‎Zer kalte egiten zidan niri, eta zer kalte inori, aitak eta berak burbuila batean bizitzea erabaki bazuten? Baina ni neu ere ez al nintzen burbuila batean sartzen xakean jokatzen nuen bakoitzean, Gerharden aurka, adibidez, bere garaian. Orduan??
‎baita, beste alor batean, Oteizaren estetika ere, gaurko Elorrietako komentuko frontispizioan mirets dezakeguna; maisu eta irakasle apartak izan arren, baina, banuen, aldi berean, aspaldiko galdera hura, burura noiznahi etortzen zitzaidana: . Zer gertatu ote zen amaren eta nire arreba Adaren buruetan, horrela erotzeko???; baina ni neu ere zertan ibili ote nintzen neure nerabezaroan burua era hartan galtzeko, suizidio saio bati ekiten niola?; galdetu ere, galdetu nion egun batean probintziako frantziskotar teologo aski ezagun bati ea teologiak eta psikologiak ba ote zuten elkarri zer esanik, eta berak: –XX. mendeko teologia ez dago ulertzerik Freuden eta Jungen ekarpenik gabe, Jungena batez ere??; gomendatu ere, gomendatu zidan Jungen liburuxka bat, gaztelaniara itzulia. Psicología y religión?, luzaro gabe irakurri nuena, baina geroztik deus gutxi?
‎Badakit ulertzeko zaila dela baina ni neu ez nintzen honetan hasi garaipenak lortzeko helburuarekin. Egia da zenbat eta garaipen gehiago lortu hobea dela, baina niri benetan gustatzen zaidana lasterketetara joatea da, entrenatzea, motibazio hori izatea eta nire burua eta gorputza noraino hel daitezkeen ikustea, gainditze proba gisa hartzen dut.
‎Zer kalte egiten zidan niri, eta zer kalte inori, aitak eta berak burbuila batean bizitzea erabaki bazuten? Baina ni neu ere ez al nintzen burbuila batean sartzen xakean jokatzen nuen bakoitzean, Gerharden aurka, adibidez, bere garaian. Orduan...?
‎Eckhart maisua, Donibane Gurutzekoa, Simone Weil, Teilhard de Chardin eta Thomas Merton, besteak beste... baita, beste alor batean, Oteizaren estetika ere, gaurko Elorrietako komentuko frontispizioan mirets dezakeguna; maisu eta irakasle apartak izan arren, baina, banuen, aldi berean, aspaldiko galdera hura, burura noiznahi etortzen zitzaidana: " Zer gertatu ote zen amaren eta nire arreba Adaren buruetan, horrela erotzeko...?"; baina ni neu ere zertan ibili ote nintzen neure nerabezaroan burua era hartan galtzeko, suizidio saio bati ekiten niola?; galdetu ere, galdetu nion egun batean probintziako frantziskotar teologo aski ezagun bati ea teologiak eta psikologiak ba ote zuten elkarri zer esanik, eta berak: " XX. mendeko teologia ez dago ulertzerik Freuden eta Jungen ekarpenik gabe, Jungena batez ere..."; gomendatu ere, gomendatu zidan Jungen liburuxka bat, gaztelaniara itzulia —Psicología y religión—, luzaro gabe irakurri nuena, baina geroztik deus gutxi... harik eta zu Elorrietako komentura iritsi zinen arte, Zapiain estimatua, ordutik aurrera, bai, gainditu gabeko ikasgaiari behar bezala ekiteko aukera zabaldu baitzitzaidan.
‎–Beharbada arrazoia izango du berorrek, eta nire ahalegina alferrikakoa izango da. Baina ni neure indar guztiekin ahalegintzen naiz, zuek bezala bizi nahi dudalako, bera bezala, eta Alisia seinalatu zuen irribarrez?, intrigetatik eta besteekiko borroketatik urrun.
‎Lagun on batek gomendatu zidan The Road, Cormac McCarthy k idatzi zuen lana. Berrehun bat orrialde baino ez dira, baina niri neuri latzak egin zitzaizkidan. Latzak irakurketak nigan eragin zituen izua, tentsioa, ezinegona.
2011
‎Idazle batzuk, beren maisuei kopiatzeaz gainera, haiek bezala janzten hasten dira. Lotsa ematen dit esateak, baina ni neu ere tarteka Salingerri inoiz ikusitako moduko txaleko bat jantzita ibiltzen naiz etxean. Hark bezala, idazle izan nahi duten emakume gazteekin harremana izatea gustatuko litzaidake zahartzaroan.
‎Gutxika gutxika dastatzekoa dela diosku Lourdesek, eta arra­zoia dauka neurri handi batean, Eskarmentuaren paperak lerrorik lerro ohar eta burutazio jakingarriz zipriztinduta baitago, adi eta astiz irakurtzera behartzen zaituztenak, baina nik neuk ia ia arineketan irentsi dut atseginaren atseginez. Antzera edo ibili nintzen Lertxundiren honen aurreko saioarekin ere, Mentura dugun artean niretzat hain esanguratsua izan zenarekin.
‎Bai, ulertzen dut. Baina nik neuk ez nuke hitz hori erabiliko.
‎–Hitz politak esan dituk, baina niri neuri indiar hauek motelegiak iruditzen zaizkidak. Hik ezagutzen dituk nik baino hobeto, baina indiarrak ez daudela lan luze eta neketsuetarako zailduak ikusten diat.
‎Ehorzlearen etxera joan nintzen hurrengoan, hurrengoan izan zelakoan nago behintzat, kontu arinez hasi ginen berbetan; arinak diot, ez zutelako zerikusirik gure gaia zen harekin ezta bestelako ezer mamitsurekin. Igogailuetan izaten diren solasaldi horietako bat zela esatekotan egon naiz, baina ni neu ez naizenez igogailuetan ezezagunekin hitz egiten duten horietakoa, esan dezadan ez ginela eguraldiaz aritu, aurreko igandeko Athleticen partidaz baizik. San Mamesen izana zela esan zidan eta hari horretatik ibili ginen, garai bateko futbola eta gaur egungoa alferrik alderatzen.
2012
‎binilo bat egiteko masterra grabatzen da lehenik, eta konprimitze analogiko bidez egiten da; bada, prozesu horretan, ukituren bat ematen dio soinuari. Detaile txikiak dira agian, baina nik neuk grabatutako diskoak entzun ditut, gero masterra entzun dut, eta badauka zer edo zer… Ez dakit, beharbada autosugestioa izango da, baina nabaritzen dut aldea.
‎«Masek atzera egin dezan aukerarik ba al dago jadanik?». Luze jardun dugu eztabaidan, baina nik neureari eutsi diot. Lotu gabeko Mas behar du Espainiak.
‎Eta nik erantzungo diot: . Barkatu, estimatzen dut asko zure borondatea, baina ni neu askatuko naiz, eta esan duzuna aski da nik zu entzuteko gogoa galtzeko?. Hori bazekien Benitok, horregatik inoiz ez zigun halakorik esan; eta orain badakigu guk.
‎Irribarre batek ihes egin zidan hura entzutean. Hori zen nik ezagutzen nuen Stu. Baina nik neure horretan jarraitu nuen.
‎Enperadorea eta Gorte osoa itsasertzean zeuden abentura handi honen amaieraren zain. Ilargi erdi handi baten eran ontziek aurrera egiten zutela ikusten zuten, baina ni neu ez ninduten ikusten, uretan sartua bainengoen bularreraino. Itsasartearen erdira iritsi nintzenean, are atsekabetuago jarri ziren, leporaino bainengoen uretan.
‎Arrosondo handi baten atzean erdi ezkutuan nengoen, baina nik neuk ongi ikusten nuen bulegoaren barrualdea. Andre gizonak bata bestearen ondoan eserita zeuden, elkarri eskua emanda.
‎Hori esan didate behintzat. Baina nik neuk ez daukat berririk.
2013
‎Orain hiru urte, Garaiko triatloi taldeko igerilariak prestatzeko taldea zen, eta orain urte bi sortu zuten Amorebieta Etxanoko igeriketa taldea. Sortu zenetik han gabiltza, baina ni neu, txiki txikitatik ibili izan naiz igerian, hiru urte nituenetik. Medikuaren aginduz hasi nintzen, eta harrezkero ez dut utzi.
‎Vigon harrituta izango dira zu punta erdi lanetan ikusita. Hango lagunekin hitz egin dut, eta harrituta zeuden, bai, baina ni neu ere harrituta nagoenez, zer esango dizut, bada. Balio aniztasunak hori dauka, kar kar.
‎–Barkatu, Abdel Haqq, bereari eutsi zion Raissak?, baina ni neure bihozkaden arabera bizi naiz, badakizu, eta dantza hori ikasi nahi nuke noizbait, zure aitzinean dantzatzeko bertzerik ez bada ere?
‎Ziurrenik, izango dira xehetasunak argitzeko, baina nik neuk nahiago dut aurreratutakoarekin geratzea. Hemen delitu bat egiteagatik edo ardura izateagatik espetxeratu dituzte hainbat poliziaburu, gobernadore zibil ohiak, Estatu idazkariak eta Barne ministro bat.
‎Hau idaztean ez daukat inongo asmorik zuri min emateko edo neure burua umiliatzeko, gu bion zorionak behar lukeen bezain azkar inolaz ere ahaztuko ez diren desiretan entretenituz; gutun hau eratu eta berori irakurtzeak eskatuko duen lana aurreztu nezakeen, baldin eta neure izen onak gutuna idatzi eta irakur dadin galda ez baliezat. Barkatu duzu, horrenbestez, zure arreta eskatzeko hartu dudan libertate hau; zure sentimenduek, badakit, gogoz kontra eskainiko dute arreta hori, baina ni neure justiziari nabilkio eske.
‎Ez dakizue zuek ondo izeko Philipsek zer nolako gogoa duen zuek senarra lortzeko. Lizzyk Collins jauna onartu zukeela dio berak; baina nik neuk ez niokeen batere graziarik ikusiko. Jauna!
‎–Bai, seguru, arrapostu zion Elizabethek?, bada halako jenderik, baina ni neu haietakoa ez izatea espero dut. Ez nuke nahi gauza on edo zentzuzkorik inoiz barregarri utzi izana.
‎Bukatu behar dut, ezin dudalako ama gaixoa luzaro bakarrik utzi. Beldur naiz gutun han ez aditzeaz, baina nik neuk ere doi doi dakit zer idatzi dudan.
‎–Barkatu, Abdel Haqq –bereari eutsi zion Raissak–, baina ni neure bihozkaden arabera bizi naiz, badakizu, eta dantza hori ikasi nahi nuke noizbait, zure aitzinean dantzatzeko bertzerik ez bada ere...
2014
‎Adiskideek ziostaten, galdetzen ez badiozu, ez dizu sekula maite zaitut esango?, baina nik neurekiko, galdetzen ez badiot ez zaitut maite rik ere ez dut adituko?, eta eroso nenbilen sentimendu mugatu gabeen linbo horretan, ezbairik gabe behin betiko akaberara kondenatuta zegoen fartsa hura soilik hurrengo aldira arte luzatuz.
‎Baiki, guk eskura dugun «emakumea» larriki kaltetutadago. Baina nik neuk, neure aldetik, beste hainbat feministak bezala, eta bestehainbatek ez bezala, ez nuke bilatuko izaki sortu berria, sekula haren berririk izanez dugun Emakume profetikoa.
‎horrek jipoitu egiten ninduen, eta bai, kakotxen artean irakurtzen duzu, jipoitzen duen gizona, gizon ez delako. Isilik geratu nintzen, inori ezer esan gabe, oihurik eta hitzik eman gabe, beharbada damutuko zait, eta beharbada, errudun bakarra neu naiz, baina nik neuk aukeratu nuen. Asko maite zaitut, Arrats.
‎Ezetz erantzun nahi izan nion, baina nik neuk ere ez nituen ondo ulertu nire hitzak, eta bere ondoan eseri nintzen hurrengo unean. Kamioia oso polita zen barrutik ere.
2015
‎Ibañezek finalean parte hartuko duten gainontzeko bertsolariak ezaguttzen ditu: " Ez dut faborito nabarmenik ikusten, baina ni neu irabaztera joango naiz finalera".
‎Kazetari ikerlari bat da protagonista, emakumezko bat. Eleberria fikzioa da, baina nik neuk jorratu izan ditudan kasuen arrastoak ere egongo dira. Hitzaldiak ere ematen ditut; martxoan Berlinen izango du bat.Kazetaritza baztertua al duzu. Zoriontsu naiz orain.
‎Umeak nondik datozen eta horren inguruko guztia, etxean nahiz kalean (edo beharbada eskolan) ikas liteke: familia bidezko transmisioa goratzen dute gaur egungo pedagogo, psikologo eta bestelako apaiz laikoek, bestela gaztetxo sentiberentzako traumak sortzen direlakoan edo, baina ni neu ez nago batere seguru, neronek behintzat ez daukat penarik ez damurik kalean ikasiaz, ikasitakoaren kalitateaz zeresanik balegokeen arren. Norbere familiako kontuak, berriz, etxean ikasi beharrekoak direla esango nuke, aukeran, aitonari buruzko ondorengo bitxikeria kalean jakin banuen ere.
‎Esan nahi dudana erakuste alde, neure hizkera hartuko dut adibide. Hizkera horretan, esate baterako, arrotzak dira aitortu, bilakatu, ehiza, errun, galdetu, lehia, lortu, nekatu, opor, saio, uzta... tankerako hitzak, baina nik neuk, behintzat, zeharo neureganatu ditut, eta euskara batuan dihardudanean ez ezik, euskalkian mintzatzerakoan ere lasai asko erabiltzen ditut. Beste horrenbeste egiten dut joan den aspaldian ugaritu diren hitz elkartu eta eratorriekin.
‎Ez dut uste hori apaltasun sakona denik. Dena delakoa izango da; baina nik neuk ausarkeriatzat dut; izan ere ni, apaltasun gutxikoa izan arren, uste dut sekula ez naizela ausartu. Baliteke nik sekula zerbitzatu ez dudalako, ordainik ere ez eskatzea; zerbitzatu banu, beste guztiek bainogehiago nahi izango nuke, beharbada, Jaunak ordain diezadala.
‎Berak esan zidan horrela ikusiko nuela aurrerantzean, eta hala izaten zen, hau da, ez nuela ikusten gurutzea eginda zegoen zura, harribitxi hauek baizik. Baina nik neuk izan ezik beste inork ez zuen ikusten.
‎Nik ez dut uste oso osoan egia denik aztikeria kontu hori; baina nik neuk ikusi nuena esango dut, abisu gisa, harreman hau izan nahi duten emakumeekin gizonezkoek kontu izan dezaten, eta sinets dezatela, Jainkoaganako lotsa galtzen baitute (emakumeak gizonezkoak baino gehiago daude behartuak onestasuna gordetzera), haien gauzetan ezertan ere ezin fida daitezkeela; beren borondatea eta deabruak jartzen dien zalekeria aurrera eramatearren, ez baitute ezer begira... Ni kaskarra izan arren, horrelako ezertan ez nintzen erori, eta sekula ere ez nuen nahi gaitz egiterik, ezta, ahal izan banu ere, ez nukeen nahi izango inoren bihotza behartzerik ni maita nintzaten, Jainkoak hortik gorde ninduelako; baina eskutik utziko banindu, bestetan egin ohi nuen gaitza egingo nukeen, nigan ez baitago ezer fidatzekorik.
‎Villenako markesarekin joan zen igandean izan nintzen. Nire alde eginahalak egiten jardun zuen, baina nik neure Luisa anderearen laguntza baizik ez nuen behar, eta gutxi axola zait. Jaunak ekar beza osasunez eta ongi.
‎Eta gauza honetan haren gogoa zer den konturaturik, burutik egon ezik, ez nuen orain onartuko halakorik. Egia da, batzuetan, nik asmo hori eragoztearren hainbat gauza esatean andere hau negar eta negar aritzen zenez gero, itxaropen modukoa emango niola entretenigarritzat, eta, beharbada, horregatik usteko zuen nik nahi dudala, baina nik neuk ez dut horren gomutarik.
‎–munduko ondasun guztiak biltzen ditu berarengan eta, uste dut, bertute guztietako asko ere bai. Hau ez dut bete betean ziurtatzen, ez dakidalako bakoitzak duen balioa, eta ongi ez dudala ulertzen uste dudana, ez dut baieztatzen; baina nik neure baitan uste dut asko biltzen dituela.
‎Bera zen lehen sei hilabeteetan hileko bost mila pezeta ordaintzeko arduraduna. Entziklikok saltzen ez banituen ez zuela ezer ordainduko eta haserretu zen, baina nik neureari eutsi nion. Gizonezko taldeak deitu zidan eta errieta egin zidaten andreari kontra egin niolako.
‎Egia da zeren, Enaz banaz aipatuaren osteko isilaldia amaituta —2001eko Agur sagar beltzeran bertsolari liburu ederra aintzat hartu barik—, 2007tik aurrera lau nobela potolo plazaratu ditu gaur arte, Joan ziren izendatu duen ziklo anbiziotsuaren barruan, Marcel Prousten Denbora galduaren bilaren antzera edo. Ez dakit noraino arrakastatsu suertatu diren, baina ni neu ezezkoan nago, izan ere, urteotan kritikarik ez dute jaso, ez onik ez txarrik, eta hori ez dut uste ikusgarritasun ezagatik gertatuko zenik. Amuriza ez da azken idazle hasiberri ezezaguna:
2016
‎Ildo beretik hitz egiten du Arrasaterantz ateratzera doan Pesako gidariak ere: " Oraindik ohitzen ari gara, baina nik neuk ez nuke geltokia hemen egingo, hobe ikusiko nuke Loiolako Erriberan egitea". Dioenez, hamar bat minutu gehiago behar dituzte orain bidaia egiteko, batik bat Donostiako sarreran egoten den trafikoa dela eta.
‎Espainiarekin beti eduki dugu harremana, eta gertuena dagoen erreferentzia da. Baina nik neure burua euskalduna sentitzen dut.Proiektu inklusibo bat defenditu duzu, inor baztertzen ez duena. Baina, gero, aliantzak egiteko orduan... norengandik sentitzen zara hurbilago. Proiektuak dira inportanteak.
Baina nik neuk bai aitortzen diodala balio txiki bat, poesiari bezala, bestalde?, eta ez dut uste baztertzeko modukoa denik inondik ere: kritikak zerbaitetan laguntzen badio euskal literatur sistemari da, hain zuzen ere, literatur sistema bat dela sinetsarazten, hots, aurkezpenek, bigarren hezkuntzako ikasketa programek, megadendetako publizitateak eta aldizkariek, irakurle taldeen bilerek eta Jaurlaritzaren diru-laguntzek egiten duten gisara; ez gutxiago, behintzat, eta agian pixka bat gehiago, kritika, berez, kreazio ekintza bat delako, literatura literarioa bezainbeste.
‎Hegoaldeko euskalduntasun etnokultural, diglosiko eta periferiko bati men egin? Euskaltzale asko men egiteko ideologiara lerratu dira, ez dute beste aukerarik ikusten, baina niri neuri ez zait moralki eta politikoki zilegi iruditzen giza eskubideak urratzen dituen jarrera horri men egitea». Diskurtso berriei buruz galdetuta, berdintasunaren gaia atera da hizpidera.
‎Nagusia sinesten dut baina nik neuk ikusi behar dut.
‎Ez da entzuten, baina nik neure barruan sentitzen dut.
2017
‎Batean txantxak egiten ditiat, bestean zilipurdika hasten nauk, monjeak begira jartzen zaizkidak eta barre egiten zidatek, debruz egina nagoela esaten ditek eta zernahi burla eta afruntu egiten zidatek. Baina nik neure artean esaten diat: To, horiek diotena ezin izan daiteke egia; Jainkoak barrea maite du!
‎Handik hara, bada, Tutera Euskal Herria da? Geure kontzeptuaketan gehiegi sinetsiak ez izatea komeni da, baina nik neuretzat erantzun zaharra hobesten jarraituko nuke: Tutera Euskadi da; ez da Euskal Herria, Euskal Herria izan dadila gustatuko litzaigukeena baizik.
‎Bestetik,, euskaldunak desagertu egin behar du?,, diskurtso unibertsala egin behar dugu? entzuten dudanean, lagunak dira horrela mintzo direnak eta miresten ditut, baina ni neu durduzatua geratzen naiz. Gaurko diskurtso espainolista ortodoxoenak, patriotismo konstituzionalak, horixe bera aldarrikatzen baitu:
‎Zuk zeuk dakizu, nik bezain ondo edo hobeto, gure lehen gurasoen kondaira nola hasi zen, paradisuko baratzan zer gertatu zen, on gaitzen jakintzazko zuhaitzetik jatea Jainkoak nola debekatu zien, eta nola Ebaren eta limurkeriaz, galarazitako igalia jan zuten. Mila aldiz entzun eta beste milatan entzunarazitako pasadizoa duzu, baina ni neu behintzat inoiz aspertu ez nauena, itsaso hondargabe batetik bezala beti zer atera, zer oldoztu eskaintzen didana. Pasarte horretatik jalki nahiko nuke gaurko gogoeta ere, hau da, fruitu horren kume gaituzula gu geu, bekatu haren seme, sortzezko bekatuaz adierazi izan zaigun bezala.
‎Hilabete asko izan nituen gorrotoa destilatzeko. Gorroto destilatu hartatik zer atera zitekeen ezin jakin, baina ni neu beldurtzen hasia nintzen.
‎ohikoa dela hori beti... Irribarrez begiratzen nion anaiari, eskolako eguna kontatzen duen umeari begiratzen zaion moduan, kontatutakoari grazia bilatu nahian, nik egun batzuk lasai igarotzeko aukeratutako hiriaren eta hiritarren inguruko iritzi hori esan izanagatik nolabait espero gabe irainduta, baina nik neuk hiria horren ondo ezagutzen ez nuenez agian arrazoia zuelako eta nire hiria ez zenez iraintzeko eskubiderik ez nuelako, irribarre baino ez eginez.
‎Beharbada legezkoak ere ez ziren, eta horrek ere eragina izan du haien inguruko ahanzturan. Baina nik neure begiekin ikusi ez ezik neure gorputzarekin sentitu ere egin nituen, eta ez dauzkat ahaztuak, ez izango ere bizi naizen artean.
2018
‎Gainera, Maria Juliaren laguntzarekin oso beka ona lortu nuen han ikasten jarraitzeko. Gogorra izan zen, baina nik neuk aukeratu nuen.
‎Nire pausoak, nondik norako guztiak ederki jagonda ditu. Baina ni neu ere gauzak bere lekuan ipintzen ari naiz. Ezer gertatzen baldin bada, hemen utziko ditut grabazio hauek testigantza modura.
Baina nik neuk gaztetan Historia ikasi nuenez gero, joera izaten dut kontu guztiak termino historikotan esplikatzeko eta, beharbada, bada ordua elefantearena nire hitz propioekin azaltzeko: iraultza baten atarian gaude.
‎Esaten du reifikazio bat dela, eta termino horrekin faltsuki adierazten dela bakoitza irekita dagoela haren desira objektutzat jotzen den sexuko kide guztiengana. Terminoa kritikatzen du deskribatzen duen pertsonaren autonomia zalantzan jartzen duelakoan, baina nik neuk beste hau azpimarratuko nuke: «joerak» eurak gutxitan direla, inoiz baldin badira, finkoak.
‎Jakina, nahitaezko heterosexualitatearen arauak Wittigek aipatzen duen indarraz eta bortizkeriaz funtzionatzen du, baina nik neuk uste dut ez duela horrela bakarrik funtzionatzen. Wittigentzat heterosexualitate normatiboari kontra egiteko erresistentzia politikorako estrategiak nahiko zuzenak dira.
Emaitza gehiago eskuratzen...
Loading...

Bilaketarako laguntza: adibideak

Oinarrizko galderak
katu "katu" lema duten agerpen guztiak bilatu
!katuaren "katuaren" formaren agerpenak bilatu
katu* "katu" hasiera duten lema guztiak bilatzen ditu
!katu* "katu" hasiera duten forma guztiak bilatzen ditu
*ganatu "ganatu" bukaera duten lema guztiak bilatzen ditu
!*ganatu "ganatu" bukaera duten forma guztiak bilatzen ditu
katu + handi "katu" eta "handi" lemak jarraian bilatu
katu + !handia "katu" lema eta "handia" forma jarraian bilatu
Distantziak
katu +3 handi "katu" eta "handi" lemak 3 elementuetako distantzian bilatu
katu +2 !handia "katu" lema eta "handia" forma 2 elementuetako distantzian bilatu
katu +2 !handi* "katu" lema eta "handi"z hasten diren formak 2 elementuetako distantzian bilatu
Formen konbinazioa desberdinak
bero + handi | asko "bero" lema eta jarraian "handi" edo "asko" lemak bilatu
bero +2 !handi* | !asko* "bero" lema eta jarraian "handi"z edo "asko"z hasten diren formak
!bero + handi|asko|gutxi|txiki "bero" forma eta jarraian "handi", "asko", "gutxi", "txiki" lemak
Ezaugarri morfologikoekin
proba + m:adj "proba" lema eta jarraian adjketibo bat
proba +2 m:adj "proba" lema eta bi hitzetako distantziak adjektibo bat adjketibo bat
bero + handi|asko + m:adi "bero" lema jarraian "handi" edo "asko" eta jarraian aditz bat
proba + m:izearr-erg "proba" lema eta ergatibo kasuan dagoen izen arrunta

Ezaugarri morfologikoak

KATEGORIA
adb adberbioa
adi aditza
adilok aditz-lokuzioa
adj adjektiboa
det determinatzailea
ior izenordaina
izearr izen arrunta
izepib pertsona-izena
izelib leku-izena
izeizb erakunde-izena
lbt laburtzapena
lotjnt juntagailua
lotlok lokailua
esr esaera
esk esklamazioa
prt partikula
ono onomatopeia
tit titulua
KASUA
abs absolutiboa
abl ablatiboa
ala adlatiboa
ban banatzailea
dat datiboa
des destinatiboa
erg ergatiboa
abz hurbiltze-adlatiboa
ine inesiboa
ins instrumentala
gel leku-genitiboa
mot motibatiboa
abu muga-adlatiboa
par partitiboa
psp postposizioa
pro prolatiboa
soz soziatiboa
MUGATASUNA/NUMEROA
mg mugagabea
ms mugatu singularra
mp mugatu plurala
mph mugatu plural hurbila
ADITZ MOTA
da da
du du
dio dio
zaio zaio
da-du da-du
du-zaio du-zaio
dio-zaio dio-zaio
da-zaio da-zaio
du-dio du-dio
da-zaio-du da-zaio-du
da-zaio-du-dio da-zaio-du-dio

Euskararen Erreferentzia Corpusa Euskararen Erreferentzia Corpusa (EEC)
© 2025 Euskaltzaindia