2001
|
|
Erotzeko zorian zaude, txori bat bezalakoa zara eta ez zara kaxa ilun batetan egoteko jaio. Horrelako lekuetan zaudenean pentsatzen ematen duzu eguna, imajinatzen, baina asko imajinatzea ere ez da
|
oso
ona. Handik irtetean egingo duzunaz buruari bueltaka hasten zara, askatasun egun hori egun zoriontsua bilakatzen duzu, izango duzun egunik zoriontsuena izango da.
|
|
Baina egunak joan egunak etorri etsitzen hasten zara, egun gehiegi igaro behar duzulako denok merezi dugun askatasuna lortu arte. Agian zure gurasoei barkamena eskatu eta nota hobeagoak ekarriko dituzula zin eginez, bidezkoa ez den zigor gogor hau altxatuko dizute, baina
|
oso
buru gogorra zara, zure gurasoekin batez ere.
|
|
Abeliok dena begiratzen du, atzo jaiotakoa izango balitz bezala. Zu
|
oso
arro zoaz haren ondoan, irribarre paregabeaz Konturatu zaretenerako herri kanpoan zaudete. Besoa askatu dizu eta txangoa bizkortu du, nonbaitera joan nahi duela ematen du.
|
|
Zuk
|
oso
ondo dakizu zergatia. Denek alferra zarela uste dute, baina ez da horregatik, hori disimulatzeko trikimailu bat besterik ez da, eskolan ez duzu lagunik, baztertuta zaude.
|
|
Denek alferra zarela uste dute, baina ez da horregatik, hori disimulatzeko trikimailu bat besterik ez da, eskolan ez duzu lagunik, baztertuta zaude. Honen arrazoia ez dakizu; seguruenik, hasiera batean lagunak
|
oso
gaizki tratatu zenituelako: gezurrak esaten zenizkien, haietaz gaizki hitz egiten zenien besteei...
|
|
Uste duzu ondo merezia duzula, baina hau kontatzeak lotsa izugarria ematen dizu, horregatik eskolan potro jorretan ibiltzen zara pailazokeriak egiten. Horrenbeste denbora pasatzen duzu mozorro horrekin, ze azkenean burua galtzen duzu eta benetan nor zaren ere ez duzu
|
oso
garbi. Denek arazorik ez duzula pentsa dezaten egiten duzu hau, baina zure bihotza zuloz beterik dago, eta egunero jasotzen duzu labankada bat zure ikaskideengandik.
|
|
Norberak bere bizitzaren bidea egina duelarik jaiotzen da, ez galtzeko gurasoak dituzu, haiek esaten dizute nondik joan, baina ni independenteegia nintzen eta gurasoek ez zidaten jaramonik egiten.
|
Oso
zaila da bide horretan galtzea, zuzen zuzena baila, baina nik zoritxarrez, bide erdian zegoen harri koxkor batean egin nuen estropozu eta bide zidor batera bota ninduen; bidetxo hau aurrekoa baino ederragoa zen eta atzera bueltatu beharrean bizitzako bidetik jarraitzeko bide zoragarri hartatik jarraitu nuen. Hau gero eta gogorragoa zen, koskaz betea, aldapaz josta...
|
|
Azkenean ezkonduz bukatu genuen eta Getxotik honaino etorri ginen bizitzera.
|
Oso
gazte ezkondu ginen, lehenengo egunetan ez ginen ea etxetik irteten, baina hilabeteak pasa ahala, nitaz aspertzen hasi zen eta etxetik alde egin zidan. Ni, lur jota gelditu nintzen, munduan bakarrik nengoen, ez nuen lagunik ez emazterik, ez gurasorik, ez ezer.
|
|
Orduan hark irribarretsu begiratu dizu. Aurpegiko zimur guztiak
|
oso
garbi ikusi zaizkio, eta bere begi zaharretatik bi malko lodi atera zaizkio. Eskua patrikan sartu eta liburu bat atera du.
|
|
|
Oso
goibel joan zara. Herrira sartu orduko euria hasi du eta ez duzu euritakorik, baina berdin zaizu, busti bustita zaude, bai kanpotik eta bai barrutik ere.
|
|
Abeliok emandako liburuaz gogoratu eta izenburuari jaramonik egin gabe irakurtzen hasi zara eta protagonistarekin identifikaturik sentitu zara, ezin diozu irakurtzeari utzi,
|
oso
liburu berezia da zuretzat. Lagun on bat galdu berri zuen gazte baten istorioa kontatzen du liburuak.
|
|
Zuhaitz azpian eseri zara eta atera berri den eguzkiari begira gelditu zatzaizkio. Pozik zaude,
|
oso
ondo sentitzen zara, agure zaharra bere zeruan dagoela baitakizu. Inguruan dituzun ezkurrak hartu eta hondartzara botatzen hasi zara.
|
|
Azkarra zara
|
oso
, baina zure alferkeria are handiagoa denez, eskolan ez zoaz batere ondo. Lau bat asignatura (ez duzu gogoratu nahi) suspenditurik bukatu duzu eskolako azken kurtsoa; gehiegitxo ezta?
|
|
Zure herria inguruetako handiena da. Egia esan behar baduzu,
|
oso
itsusia da, eraikin izugarriak ditu, zaharrak eta zikinak, ibilgailu ugari eta lorategi gutxi. Zahar etxea hirigunean dago, ez da oso garaia eta herriko etxerik zaharrena da, nahiz eta barrukoa eraberriturik egon.
|
|
Egia esan behar baduzu, oso itsusia da, eraikin izugarriak ditu, zaharrak eta zikinak, ibilgailu ugari eta lorategi gutxi. Zahar etxea hirigunean dago, ez da
|
oso
garaia eta herriko etxerik zaharrena da, nahiz eta barrukoa eraberriturik egon. Pasillo bukagabeak atez josita, saloi handiak telebista ikaragarriekin... eta hau dena pixa antzeko kiratsez bustirik dago.
|
|
Baina, badakigu nolakoak diren atso eta agure guztiak, gehienbat horrelako kartzeletan giltzapetuta egoten direnak, mojak dirudite. Berria den norbait bisitara sartu orduko, umeak litxarrerietara bezala hurbiltzen zaizkio eta bere izenaz eta bere gurasoez galdezka basten, axola balitzaie bezala, eta titi ume bat balitz bezala goxoki bat eskaintzen diote,
|
oso
ederra eta handia dela esan ondoren. Zuri zorionez ez dizute gozokirik eskaini, hala ere gutxi batzuk ez ezik, hauek erdi hilak denak gerturatu zitzaizkizun, Amak esan dizu ez duzula denekin batera egon beharrik, lehenengo egunetan tira, baina gero baten bat aukeratu eta hura paseatzera eramateko.
|
|
Gogaikarria da benetan!, denek
|
oso
irribarretsu agurtzen jarraitzen dute eta zuk aldiz begirada apal bat botatzen diezu aurpegira begiratu ezinean. Gajoek pena ematen dizute, bizitza bukatzen ari zaie, ez dute une zoriontsuagorik igaroko geratzen zaien bizitza zati motz honetan. la ezin dira mugitu, ohetik saloira eta saloitik ohera.
|
|
Leihoa erdi irekita zegoen bere aurrean eta kristalean islatzen zen bere burua. Ez zuen ez
|
oso
itxura ona, bizitzak emandako tratuak guztiz eraldatu baitzion bere garai bateko gorpuzkera lirain hura. Hatz zaharkituak eraman zituen bere aurpegirantz, leihoan islatzen zen emakume hura zela egiaztatzeko asmoz.
|
|
Sentipen arraroak igortzen zituen eskutoki hark, ezezagunerantz bidea irekitzeko giltza balitz bezala. Ate zahar haien atzean inoiz ezagutu gabeko itzalak zeuden gorderik, oroitzapenen kutxa astunean biziraun zutenen aldean
|
oso
ezberdinak, emozio berrien festarako sarrera ixten zuten ateak irekitzeko urre koloreko giltzari bira erdia ematea bezain pauso erreza zelarik. Jarrera hartan geratu zen, ez atzera eta ez aurrera, eskuineko eskua giltzari bira emateko prest.
|
|
Izotza sorginkeriaz bezala urtu zen. Biak
|
oso
pozik ginen eta besarkatu genuen elkar (ez nuen pentsatu egun batez gertatzen zenik ere).
|
|
Diozuna
|
oso
da zentzunezkoa esan nuen.
|
|
Eskerrak, nire Mikelek behintzat ez din edaten! Mutil zintzoa dun, ondo hezia izan dun eta bazekin edatea
|
oso
txarra dela. Ez Pilarren semeabezala, lehengoan sekulako mozkorrarekin ibili omen hunan!
|
|
Gero hala bukatu omen zinan, zutik egon ezinik! Mutil horrek nire semearengan eragin
|
oso
txarrak izan ditzaken, neska!
|
|
Ezer ez.
|
Oso
haserre zegok, baina pasako zaiok! Betiko txapada bota zidan; gazteegia naizela edaten hasteko eta ez duela berriro gertatzerik nahi.
|
|
Jadanik urtebete inguru daramagu elkarrekin, eta
|
oso
ondo doakigu...
|
|
Portutik hurbil aurkitzen zen, eta handik gatz usain freskoa sartzen zen, seilarutik sotora. Barnean, itsasoko hezetasun gazia somatzen zen;
|
oso
atsegina zen sukaldeko zurezko mahai gainean zegoen pentzeetako lore sortaren usaina, beste urrin batzuekin nahasten zen. Landareak hain amultsuki eskaintzen zituen ontzian, bi hitz itsasirik ziren altzairuan:
|
|
Lan hori guzia egiten zuen, senarrik gabe bizi ahal izateko; baina ez zituen denak jaten, gehienak azokan saltzen zituen. Etxeko jaunak, aldiz, altzariak zizelkatzen zituen
|
oso
ederki. Plazerra zen harentzat zura lantzea.
|
|
Gorriz beztiturik, begiak erakartzen zituen pirata mintzatu zitzaion.
|
Oso
itsusia zen. Ile bakan batzuk gelditzen zitzaizkion, eta larru biluztuak uharte bat osatzen zuen ilezko uren erdian.
|
|
Ganduzko errealitate hutsal baten agerpena da hau; gure memoriak ikusi, prezio
|
oso
garestian ostatu eman eta gero baztertu egiten duen horietakoa.
|
|
Ni, ordurarte eduki ez nuen altxor preziatuenaren jabe bihurtu nintzen, etorkizunaren jabe, itxaropenaren jabe. Eta norberak pentsa zezakeen etorkizuna iragarteko makina batek emandako paperak deus ere ez zuela balio, baina izenik gabeko beste bat izatean, itxaropen hitzak soilik, salneurri
|
oso
garestia izaten du.
|
|
Amona emakume lodi maitagarria da, sekula kantuan isiltzen ez dena eta haserretzen denean iseka egin bezain pronto damutu eta muxu ematen dutenetakoa. Aitona ere
|
oso
gizon alaia da, amarekin pentsatzen ez duenean behintzat, nahiz eta ez duen apenas deus entzuten. Beti errepikatzeko eta errepikatzeko agintzen digu eta nik tripak lagatzen ditut haren.
|
|
Egia esan, ez nuen ezagutu, ni jaio nintzenean alde egin baitzuen nonbaitera, baina ez dakit nora. Amak esan zidan behin
|
oso
gizon ederra zela, baina nahiko inozoa. Nik barre egiten dut, ziur bainago nire aitatxo ez zela inozoa.
|
2002
|
|
Ni, Shahidizena duenneskatobat naiz.12urte dituteta Afganistanekoherritxiki, txiro batean, bizi naiz.
|
Oso
une latzak igarotzenari naiz, ez ni bakarrik, nire lurralde osoa eta hemengobiztanle guztiak, Une latzak dira benetan, bainanik neure buruari, behineta berrizesaten diothau: Esperantza, ilusioa, ametsak...
|
|
Etxean ondo, gurasoekin primeran, inoiz bainohobeto, eta, berriz,
|
oso
lan gutxi. Arratsaldeguztia egitekorikgabe.Etazu?
|
|
Errealako jarraitzaile sutsua zen eta futbol partiduetan ez zen isildu ere egiten epaileari txistuka. Ezkonduta zegoen; ez zeukaten umerik Horregatik, Ainhoarekin
|
oso
harreman hurbila zuen. Ikusten zuen aldi oro, opari bat eskaintzen zion eta umeak bere aldetik bere txiste txarrekin kristoren algarak eta parreak egiten zituen.
|
|
Denborarik galdu gabe, jarraian erantzun zien prezio merkean janari ona proposatuz. Bazekien
|
oso
mesfiatuak zirela eta haien konfiantza irabaztea zaila izango zela. Onartu beharra zegoen arrisku batzu hartzen zituela laguna libratzeko; beraz, nahiago izan zuen emaztea abisatzea.
|
|
Sukaldera iritsitakoan amak bidaiak zenbat iraungo zuen abisatu zion, eta aspertu ez zedin, aitari oparituko zion marrazki bat egiteko aitzakiarekin, orriak eta margoak hartzea aholkatu zion. Aita Parisen preso zuen, oraindik
|
oso
argi ez zuen arrazoi bategatik, amak usu azaldu izan arren.
|
|
Geltokiara iritsitakoan, trena berandutu zela abisatu zituzten eta orduan gela isil hartako gune batean eseri eta zain gelditu ziren. Han zeuden jarleku gehienak hutsik zeuden hain segur oraindik
|
oso
goiz zelako. Pareta zuriaren goialdean urrunera distiratzen zuten argi berde ugariz ordua adierazia zegoen bi iragarki pankarta erraldoiez inguratuta.
|
|
Hitz xume horiek ez zuten iñor harritzen, betidanik jaioa izan baitzen horrelako gauzentzat. Izan ere,
|
oso
hizkera zaindua zuen. Lanbidez irakasle izanki, ele eder bat ikasi ahal izan zuen, denboran eta geroztik frango praktikatzen zuena.
|
|
Baina ahotsa aldatzen ari zitzaion, kosta egiten zitzaion hitz batzuen ahoskatzea. Ainhoak,
|
oso
urduri zegoenez, beste eskuaz besotik heltzen zion ihes egin ez zezan. Gizon gaizto hura ez zuenez ikusten ahal, amari begiratzen zion.
|
|
Egun hartan gainera etortzekoak zirenez urduri eta kezkatuta zegoen. Izan ere, bidaia luzea zen Peio bisitatzeko egiten zutena, bereziki Ainhoarentzat, gaixoak
|
oso
goizik ezagutu baitu heldu mundu gordin hau. Ordu erdi barru iritsi beharrak ziren.
|
|
Zenbat neurtzen ote zuen? Bistaz, zerua ikutzen zuela zirudien, nahiz eta egun hartan zerua
|
oso
behera egon. Izan ere, behe laino hark iduri zuen zeruak irentsi egin behar zituela.
|
|
Patioan itzulika zebilela, lore bat aurkitu zuen bide erdian. Lore kontutan ez zen
|
oso
jakina eta ez zen haren izena emateko ga1, baina ikaragarri gustatu zitzaion. Hori horia zen; egun hartan falta zen eguzkia ordezkatzen zuen bere bihotza argituz.
|
|
Ez da ezer gertatuko onartzen baduzu, Yael, jarraitu zuen.
|
Oso
urduri jarria nintzen jada, eta ez nekien nola erreakzionatu niretzat erabat berria zen egoera haren aurrean. Nolatan susmatu du homosexuala naizela?, pentsatu nuen nire baitan.
|
|
ea zer ikasten nuen, ea haren kuadrilarekin atera nahi nuen... era horretako gauzak galdetu zizkidan.
|
Oso
mutil atsegina iruditu zitzaidan hasiera batetik, oso irekia, baina ez hori bakarrik, oso erakargarria ere egin baitzitzaidan. Dena den, hasiera batean nahiko gaizki pasa nuen, mutil oso lotsatia bainintzen, baina ahalik eta era atseginenean mintzatzen saiatuz, azkenik hasierako urduritasun hori alde batera uztea lortu nuen.
|
|
ea zer ikasten nuen, ea haren kuadrilarekin atera nahi nuen... era horretako gauzak galdetu zizkidan. Oso mutil atsegina iruditu zitzaidan hasiera batetik, oso irekia, baina ez hori bakarrik,
|
oso
erakargarria ere egin baitzitzaidan. Dena den, hasiera batean nahiko gaizki pasa nuen, mutil oso lotsatia bainintzen, baina ahalik eta era atseginenean mintzatzen saiatuz, azkenik hasierako urduritasun hori alde batera uztea lortu nuen.
|
|
Oso mutil atsegina iruditu zitzaidan hasiera batetik, oso irekia, baina ez hori bakarrik, oso erakargarria ere egin baitzitzaidan. Dena den, hasiera batean nahiko gaizki pasa nuen, mutil
|
oso
lotsatia bainintzen, baina ahalik eta era atseginenean mintzatzen saiatuz, azkenik hasierako urduritasun hori alde batera uztea lortu nuen. Geroago, bere lagunen taldea aurkeztu zidan eta haietako batzuekin ere egon nintzen solasean ondorengo egunetan.
|
|
Begira, Hector, zeozer aitortu behar dizut, hasi nintzen.. Zutaz maitemindurik nago. Sekulako harrikada izan zen hori nire lagunarentzat, jarri zuen beldur aurpegian
|
oso
ondo nabaritzen zen moduan. Antza denez, herri isolatu batean jaiotako mutil hark ez zuen horrelakorik inoiz ezagutu, eta beldurtu egin zen.
|
|
Gertakari gaitzesgarri honek nire kanporatze etapan atzera bota ninduela uste duzuenok
|
oso
oker zabiltzate. Alderantziz, gertakari hark inar gehiago eman zidan injustiziaren aurkako nire borrokarako.
|
|
Alderantziz, gertakari hark inar gehiago eman zidan injustiziaren aurkako nire borrokarako.
|
Oso
garbi ikusten nuen niri mutilak maitatzea tokatu izanak ez zuela inolako eraginik nire jokatzeko moduan, eta inolaz ere ez nintzela joango kaletik edozein pertsonari min emateko intentzioarekin, jendeak uste zuen (eta duen) moduan.
|
|
Orain, lagunek erantzun behar zuten. Esan beharra dago guztien erreakzioa
|
oso
ona izan zela, eta hori albiste oso pozgarria izan zen niretzat. Gainera, aitorpenen ostean bakoitzarekin izandako gaiari buruzko elkarrizketek asko lagundu zidaten.
|
|
Izan ere, garai hartan mutilen irudia etortzen zitzaidan burura masturbatzen nintzenean, edota futbol taldekoekin dutxatzen nintzenean; eta hori ez zen izango, ez, nire pentsaerara erraz moldatuko zen egoera bat. Noski, era jakin batean jokatzeko ondo hezitako mutiko baten buru barnean horrek ez zuen harrera
|
oso
ona izan, buru heldugabe eta manipulatu hartan sartutako kontzeptu arrotz bat baitzen. Ezin nuen sinestu egoera hori niri egokitu izana, txikitan neskekin aurrera eta atzera ibilitako mutil errugabeari.
|
|
ea zer ikasten nuen, ea haren kuadrilarekin atera nahi nuen... era horretako gauzak galdetu zizkidan. Oso mutil atsegina iruditu zitzaidan hasiera batetik,
|
oso
irekia, baina ez hori bakarrik, oso erakargarria ere egin baitzitzaidan. Dena den, hasiera batean nahiko gaizki pasa nuen, mutil oso lotsatia bainintzen, baina ahalik eta era atseginenean mintzatzen saiatuz, azkenik hasierako urduritasun hori alde batera uztea lortu nuen.
|
|
Orain, lagunek erantzun behar zuten. Esan beharra dago guztien erreakzioa oso ona izan zela, eta hori albiste
|
oso
pozgarria izan zen niretzat. Gainera, aitorpenen ostean bakoitzarekin izandako gaiari buruzko elkarrizketek asko lagundu zidaten.
|
|
baina nire buruan betiere mantendu den beste arazo bat gelditzen zitzaidan (eta zait) konpondu gabe, alegia, gurasoen kontua.
|
Oso
zaila da esplikatzen, jende asko nire pentsamoldearen aurka joango delako ziurrenik. Kontua da hasiera batetik ez nuela gurasoei nire homosexualtasuna agertzeko intentziorik, hasiera batean lagunekin gertatu zitzaidan bezala.
|
|
Hortaz, ez niela kontatu behar ondorioztatzen nuen, ni bezalako mutil askok beren gurasoei neska batekin ateratzen ari direla kontatzen ez dieten moduan. Jakina, zuetako askok pentsatuko duzue hori ez dela justifikazioa, ea noizbait norbaitek mutil batekin ikusi nautela kontatzen badie, haientzat
|
oso
gogorra izango dela argudiatuko duzue. Baina nire galdera da:
|
|
Bitartean, guk eskolara joan barik jarraitzen genuen. Eta alde horretatik
|
oso
pozik geunden. Baina denak izaten du bere alde txarra eta honek ere bazeukan berea:
|
|
Miresgarriak iruditzen zaizkit. Begi hauek bizitza
|
oso
ikusi dute igarotzen, baita beste asko aurretik pasatzen ere. Jaso duten guztia aurpegiko zimur bakoitzean bildu dela dirudi, adin horretara iritsi gabe lor ez daitekeen jakituria baliotsua biltzen delarik hauetan, esperientziak eta bizitzak emandako ikasgaia, hain zuzen ere.
|
|
Bera atzera begira bizi da orain, dagoeneko ikusi ditu bizitza batek dakartzan gorabeherak eta ezer gutxi geratu zaio ikasteke. Nik berriz bizitza ia osoa ikusten dut aurrean eta honek suposa dezakeenaz ideiarik ere ez dut.Jakituria
|
oso
eta ezjakintasun inuzentearen ordezkaia gara, trenaren izpirituak hala nahi izan duelako aurrezaurre jarriak.
|
|
Ez da, ez, pasarte txit ona izan. Urduri nago
|
oso
. Oraingo hau ez baita askoz hobea izanen.
|
|
Kontent nauk.
|
Oso
kontent. Ez nikek sekula pentsatuko, amets hau noizbait gauzatuko zenik.
|
2003
|
|
Maiatzeko egun bero batez, eskolatik sartzen zela Peter bere lagunarekin momentu goxo bat pasa ondoren, Oyak bere ama etxean aurkitu zuen senarrarekin hizketan. Hau
|
oso
bitxia atzeman zuen, usaian, tenore horretan, bere ama garbiketan egiten ari zelako auzoko emazte zahar baten etxean. Gurasoak jarriak ziren gelarat sartu zelarik, berehala bere ama zutitu zen, eta, irri handi batekin bisaian, bere alabari erran zion:
|
|
Ondoko asteak izigarri fite pasa ziren. Ordu arte Turkian pasatako bakantzak
|
oso
atseginak izan ziren familia guztiarentzat: eguzkia, itsasoa, bestak eta apairuak egun guziz... baina, aldi guziz bazekiten berriz etxera itzuliko zirela.
|
|
Izan ere, ez zuen Oya ren adina eta ez zen hura bezain bat ohartzen errealitatean nola pasatuko zen. Alaba zaharrenak uhadura bat senditzen zuen bihotzean, jasan ezina zitzaion,
|
oso
garrantzia handia emaiten zion lagunak Alemanian utzi zituelako ideiak.
|
|
Katea mehe batek elkar lotuak atxikitzen zituen hiru letra, hiru lagunak oraindik lotuak zirela seinale. Peter-ek erakutsi nahi zion nahiz eta fisikoki bata bestearen
|
oso
urrunduak izan, bihotzean zutena nehork ez ziela kentzen. Orduan, neskak erabaki zuen ez zuela sekulan nehor utziko lepoko eder horren hunkitzen, nehork ez zuela sekulan hirurak lotzen zituen katea mehe hori hautsiko.
|
|
Zeremoniaren bukaeran, Oya ren amatxik ez zuenez bere neska ttipiaren jokamoldea
|
oso
gustukoa, abots xuki batez hau erran zion:
|
|
Nahiz eta bere amak abisatua zuen amatxi
|
oso
zorrotza zela, ohar horrek Oya ustekabean harrapatu zuen. Bazekien bere aitaren amak ez zituela jasaten emazte modernoak.
|
|
Oya ren ordutegia
|
oso
monotonoa zen etxean.
|
|
Nahiz eta erakaslea ez
|
oso
goxoa izan berarekin, Oya ri berdin zitzaion zeren eta bazekien bere gelan bera bezalako neska bat bazela eta espero zuen honen ezagutza eginen zuela.
|
|
Iduriz, dena berdin zen Turkian. Kanpotik herri
|
oso
polit baten itxura zuen, baina barna begiratuz errealitatearen alde itsusiak ikusten ziren.
|
|
Armario guztiak oliozko geruza batez estaliak ziren eta askako zilotik armiarmak ateratzen ikusten ziren. Oya k
|
oso
bitxia atxemaiten zuen gutti arte bizitua izan zen eremu hori hain egoera txarrean izaitea. Bat batean atera zitzaion:
|
|
Oya ikaratua zen pentsatzen zuelarik urte bukaeran lortuko zuen ebaluaketa fitxan. Izan ere, aleman kurtsoetako emaitzak ere
|
oso
txarrak zituen.
|
|
Baina, bere amak besotik hartu zuen erranez Osmanek, amatxik eta berak gauza
|
oso
inportante baten jakinean eman behar zutela.
|
|
Izan ere, hemeretzi urte zituen azken honek, turkiera eta alemana jakinki, eta negozioetan aski ona izanki, Oya ren burasoak anitz lagundu zituen Francfort en bizi zirelarik. Beraz, goizeko hamar orenetan denak aireportura joan ziren Peter-en hegazkinak beranta zuenez, familiak, bereziki Oya rentzat luzeak izan ziren hiru oren
|
oso
itxoin zituzten.
|
|
|
Oso
ondo egin dut lo! erantzun nion.
|
|
Erokeria da norbait maitatzea benetan erokeriaz maitatzen ez baldin bada norbait hori. Esaldi hauek guztiak
|
oso
potolo eta sakonak diren arren, norbait maitatzen denean dena jartzen da zalantzan, aldiz gu garenean maitatuak ez da inongo zalantzarik izaten norberarengan. Zenbat maite duen esan dezakeenak, ez du maitasun handirik sentitu ohi. Eguerdi partea hurbiltzen denean, zure baitarako esaten duzu maitasun leial bakarra janariarekikoa dela.
|
2004
|
|
Argazkiekin batera, aitak amari idatziriko maitasunezko gutunak, hainbat bitxi, diru zahar, oihalezko ikurrina, eta
|
oso
hondaturik dirudien larruzko liburuxka bat ageri dira. Argazkiak, gehienbat, aitarenak dira, baina familia, amarekin eta lagunekin eginiko asko ere badira.
|
|
Tipo serioa dirudi, baina umore onekoa da. Sorbaldetara iristen zaizkion tximek
|
oso
irudi traketsa ematen diote; baina ez da dirudiena.
|
|
Aitak lasaitu duenean, gainean jarri gara bideari jarraitzeko. Lehengo batean ikusitako baserriaren larre batekoa izango zela pentsatu dut, bertatik.
|
oso
urrun ez baikeunden, baina ez dut komentatu atzoko ikuskizun lazgarri hura ez gogoratzearren. Zaldi honen gainean bidaiatu dugu orain aurkitzen garen lekuraino.
|
|
Nire lehenengo zortzi urte eta erdi haietako bihotzeko gomuten txokoa hamaika pozaldiz betea dago; zu ahaztearen atsekabea ezintzen duten gogorapenak dira hauek. Gogoan dut, zure auto
|
oso
gazte nintzelarik, altzoan hartuta, nirekin jolasten zenuenean gidatzen ari bagina bezala. Gogoan dut, negu aldean, elurrak mendiak margotzen zituenean, haietara igo eta pilotak bagina lez, biraka jaisten ginenean.
|
|
Hau esan eta hartzari muxu eman ondoren lurrean utzi zuen poliki poliki.
|
Oso
triste eta beldurrez joan zen amarengana. Iritsi zenean horrela esan zion amak:
|
|
Ondoren, eskolako lanak egiten hasi zen hartzarekin.
|
Oso
poliki egin zituen negar zotinka zegoelako. Bukatu zuenean hartza utzi gabe lurrean etzan eta berriro negarrez hasi zen.
|
|
Han jende pila zegoen baina emakume bakarti batek deitu zion Aritzi.
|
Oso
emakume ona zela zirudien, baina gizon batzuk honela esan zioten:
|
|
Ongi da esan zuen Aritzek. Egun horretan emakumeak
|
oso
ondo zaindu zituen biak. Orduan Aritz sorgin bat ez zela kontura zen, ez baitzuen jotzen ezta oihukatu ere.
|
|
Mutilak dena azaldu zion emakumeari eta honek primeran ulertu zion.
|
Oso
lagun onak egin ziren eta emakumeak bere ama izatea galdetu zion. Aritzek baietz erantzun eta biok, beno hirurok, alde egin zuten.
|
|
Hemengo gizakiak ez zaizkidala ezer gustatzen
|
oso
izaera txarrekoak direlako. Ez naute maite erantzun zuen ibiltariak.
|
|
Asko gustatu zitzaien lauroi eta denbora batez hitz egin ondoren han geratzea erabaki zuten. Hango familia guztiak
|
oso
pozik zeuden familia honekin, hau da, Aritz, Hartza, Arantxa eta Ibiltariarekin. Denek hartzarekin hitz egin zuten eta beti beti alai eta pozik bizi izan ziren handik aurrera.
|
|
Herri guztiak uste du erotuta nagoela, eta okerrena da nire familiak ere halaxe pentsatzen duela, biloba txikiak izan ezik. Hau bere aitonarekin
|
oso
harro dagoela dirudi, nahiz eta harro egoteko motibo gutxien berak daukan. Izan ere, nire alabak ez dio uzten niregana etortzen.
|
|
Eguerdiko ordubiak eta erdiak aldera etorri ziren. Niretzako
|
oso
berandu da hori izan ere normalean hamabiak eta erdiak aldera bazkaltzen dut eta siestara joaten naiz. Esker txarreko gizon ipurzuri haren erruz egun bateko loalditxoa galdu nuen.
|
|
jajajaja! Nik normalean hiriko denda
|
oso
garesti batean erosten dut, baina ulertzekoa da zure kasua ere, izan ere, zuk kobratzen duzun pentsionista soldata ez da ikaragarria izango. Erabat sumindu ninduen esan zidanak baina haserretzeko goizegi zela iruditu zitzaidan eta gogorik gabeko barrea egin nuen eta sukaldera itzuli ginen, alaba eta biloba zeuden tokira hain zuzen.
|
|
Atsegina izaten saiatzen nintzen baina ezinezkoa egiten zitzaidan faltsukeriatan ibiltzea. Alabaren aurrean
|
oso
atsegina izaten zen nirekin, baina hau komunera joaten zenean edo, besterik gabe, bakarrik geratzen ginenean nirekin sartzen hasten zen, zaharra nintzela eta alabak komeni zitzaiolako jotzen zuela niregana esanez. Hasiera batean ezer ez esatea pentsatu nuen, baina ezin nuen jasan, beraz, egun batean alabari komentatzea pentsatu nuen:
|
|
Nik bizitza normala egiteari ekin nion,
|
oso
zaila
|
|
Egun guztia eman nuen galdeketekin. Zirudienez, denak
|
oso
ongi moldatzen ziren elkarrekin.Eguardirakoiaetsitanengoen, inorkezbaitzidanezerlagungarririkesaten.Halaere, arratsaldean, ikasleetako batek esan zidan, behin irakasle bati nahiko txantxa ezatsegina egin ziotela, etaegunen batean mendekua iritsiko zitzaiela esan ziela, hainainorkezomenzuen mehatxuaaintzakotzat hartu. Nahikogizon arraroaeta bakartia omenzen.Klaseorduetatikkanpoezomenzuen ia inorekinhitzegiten.Tom Elsimatezen bere izena etaustezuenezLondresenbizizenoraindik.
|
|
Ezzidan
|
oso
gogo onez erantzuneta ez niola ezer interesgarririkaterakoondorioztatunuen. Urdurinabaritunuen.Hala ere, etxe barrurasartzen utzi zidan.Etxe guztia liburuzjosia zuen.
|
|
|
oso
ederra da. Orduan, ene aitarena zen?
|
|
Kale ederren erdian.
|
Oso
zaharra da, baina ez biziki kario! Orotara 70000 libera ditut:
|
|
Hartzen ahal zuen bere aitaordearen egunerokoa eta poliziari ereman, baina zer egiteko? Orduan erabaki zuen onena zela liburua irakurtzen segitzea Zortatxar jauna Kittorekin
|
oso
abila zen. Eta batzuetan Kittok dena erran nahi zion, baina gelditzen zen.
|
|
Goizeder
|
oso
ahuldua da. Medikuek erraiten dute ez duela atxikiko, baina berak baietz!
|
|
Ideia bat etorri zaut burura.
|
Oso
itsusia da, baina heno... Ezin dut oraino idatzi, baina hasia naiz martxan ezartzen.
|
|
deitua zen ttipia baitzen bere hamar urteendako. Ile beltz
|
oso
ilunak zituen, larru beltzaran argia, begi argiak, hortz xuri ederrak eta irri xarmant bat. Kilo bat ala bi gehiegi zeuzkan eta oso argia zen bere adinerako.
|